خیال‌پردازی روزانه داشته باش.

تصور کن تو یک فیلمبردار هستی و
داری یک صحنه خیال را ضبط می‌کنی.
شاید آدم‌ها در این سرزمین شبیه ربات باشند به جز خودت.
چه چیزهایی در این صحنه خیال‌پردازیِ توست؟
ساختمان‌ها چه شکلی هستند؟
آیا ابرها صورتی و مخملی هستند؟
باد چه شکلی است؟

شاید در این جهان، باد شبیه ربّان‌های بسیار نازک باشد که هر کدام رنگِ متفاوتی دارند.

شاید یک جهانِ مخفی در این جهانت داشته باشی.

آدم‌ها یا موجوداتش در دنیایت چه شکلی هستند؟

شاید ابرها شبیه زمین هاکی باشد.

جوری باید ذهنت را پرورش دهی که حتی از درختی که می‌بینی، آن را تبدیل به چیزی کنی.

یک رؤیا باید معنا، عمق و خطر داشته باشد.

رؤیا برای یک خیال‌پرداز یعنی هنر؛ و هنر می‌خواهد انتظارات مخاطب را به چالش بکشد‌.
رؤیا باعث می‌شور که ما از واقعیت‌های خیلی جدی دور شویم.

ما حتی می‌توانیم از خاطرات قدیمی‌مان، خواب یا رؤیایی که در قدیم داشتیم، استفاده کنیم تا با تخیل بازیابی‌اش کنیم.
می‌توانیم از اسباب‌بازی یا وسیله‌ای بنویسین که در گذشته برای‌مان مهم بوده. نقش جادویی برای‌مان داشته و در بازیابیِ خاطره، چیزهایی به آن اضافه کنیم.
با یک رؤیا، می‌توانی یک لحظه سخت،عجیب و پیچیده را بهترش کنیم.
رؤیا باعث اعتماد به نفس می‌شود.
باید دنبال ایده‌ها و رویاهای جدید باشیم.
جاهایی برویم و کلی ایده برای خیال پردازی پیدا کنیم. این گونه می‌توانیم یک تجربه مستقل و سطح بالا پیدا کنیم‌.
این گونه مکان‌ها می‌توانند کجا باشند؟
مثلا شهربازی، خانه‌های کودک، مترو، سینماهای چند بُعدی که پُر از سفر خیال پردازی است.

شما می‌آیید این خیال پردازی‌ها را برمی‌دارید.
آنها خیس می‌خورند و می‌جوشند و به مرحله پختگی می‌رسند.
شاید پایدار شوند و به مرحله عمل برسند.

حتی از نقاشی‌های ذهنی خودتان که از دوران بچگی کشیدید، می‌توانید می‌تواند نمونه خیال پردازی هایتان شاید آرزویتان این باشد که یک وکیل حقوق بشر سازمان ملل شوید.
آیا تا به حال شده روی صفحه نقاشی‌هایتان از خیال‌هایتان بکشید یا شغل رویایی‌تان؟

وجود خیال ها و همینطور قدرت‌شان را انکار نکن.

رویاها روی زندگی تاثیر می‌گذارند. با رویاها، تو بخشی از واقعیت را که نمی‌خواهی، می‌توانی تحریف کنی یا قسمتی از آن را وارونه کنی یا یک آرزو را ادامه دهی.

رویاها تمرینی هستند برای ساختن آینده

حالا اگر می‌خواهی از خیال‌ها و رؤیاها بنویسی، شاید این چند سؤال بتواند به تو کمک کند و مرکز تولی رؤیایی شود تا بتوانی از آنها بنویسی:

خیال‌ها اگر وارد دنیای واقعی‌ات شوند چه اتفاقی می‌افتد؟
اگر خوابت واقعی شود تو دوست داری کدام رویا را واقعی کنی؟
اگر قرار است تو در یک رویا باشی کدامش را انتخاب می‌کنی؟
اگر شیئی زنده شود شبیه چه می‌شود؟ چه نیرویی پیدا می‌کند و چه کسی هم همراهت میشود؟ او چه نسبتی با تو دارد؟
اگر بخواهی یک اتفاق یا رویداد را تغییر دهی چه چیزی را می‌خواهی در آن تغییر دهی و تبدیل به رویا کنی؟
آیا تا به حال در دوران کودکیت دوست مخفی یا یک دوست خیالی داشتی؟
اگر رؤیایی داشته باشی چه قانونی بر آن حکم‌فرماست؟
در رویاهای کودکیت چه کابوسی دیدی؟ آیا کابوسِ تکرارشونده‌ای تا به حال دیدی؟
حتی می‌توانی برای یکی از کابوس‌ها یک قانون بگذاری: اگر توانستی از کابوس بیدار نشوی، می‌توانی خیال‌پرداز شوی و وارد خیالاتت شوی.

این را بدان که هر رؤیایی با دقت ساخته می‌شود.

تو حتی از کابوس‌هایت هم برای تولید یک رؤیا می‌توانی استفاده کنی.

کابوس‌ها ما را قوی می‌کنند تا بتوانیم با چیزهایی که در زندگی واقعاً ترسناک هستند روبرو شویم؛
که آنها ناشناخته‌ها هستند.

وقتی نمی‌دانی چه صدایی از زیر تختت می‌آید یا چه چیزی در سایه‌ها است؟  یا قرا است چه چیزی رخ دهد؟
خوب واقعاً هم ترسناک است.
شاید تو در کابوس‌هایت یک چیزی پیدا می‌کنی که درست وسط این شلوغی‌ها همیشه کنارت بوده. آن حسِ ثابت و تغییر ناپذیر را پیدا می‌کنی و با چنگ و دندان نگه می‌داری.

کابوس‌ها و رویاها هر دو مخالف هم هستند. کابوس یعنی تلخی و رؤیا یعنی یک حسِ شیرین
و تو می‌توانی از هر دوی آنها استفاده کنی برای نوشتن و خیال پرداز شدن.

سری هم به اینها بزن.....

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *