بداهه بنویس. وقتی که صبح بیدار میشوی روی کاغذ بنویس، مهم نیست آن چیست؟ هرچه در ذهنت هست همان لحظه روی کاغذ بیاور.
در طول روز مکتوب کن. آن قدر بنویس تا تبدیل به عادت شود.
وقتی که میخواهی بخوابی، قبل از خواب دفترچه یادداشت و خودکارت را بالای سرت بگذار؛ هر زمانی که نصفههای شب از خواب پریدی، فیالفور بنویس.
در طول روز از احساساتت بنویس. نوشتن از احساسات باعث میشود آنها را بهتر بشناسی.
به تلفن همراهت کمتر سرک بکش و به جایش بنویس.
کلمهجات و جملهجات برای خودت بساز. کلمههای و جملههایِ نو مساوی هستند با ایدههای عمیقِ سرتر و مغزهایِ پویاتر.
اگر میخواهی غذایی بخوری یک قلم و کاغذ در دسترست باشد تا همان احظه چسزی به ذهنت میآید بنویسی.
بنویس، بنویس و پاک کن. بنویس و خط بزن. بنویس و ادامه بده. تحت هر شرایطی بنویس. آن قدر باید دیوانهار بنویسی تا تبدیل به عادت شود.
از آدمهایی بنویس که از دستشان عصبانی هستی یا خوشحالی.
گاهی اوقات غُرنامه بنویس. به خودت غُر بزن. به دیگران و زمین و زمان غُر بزن. مهم نیست چه چیزی مینویسی؟ یادت باشد آن چیزی که در ذهنت است، همان جا نگه ندار. نگذار غُرها و بهانههایت تهنشین شوند.
فیلم و انیمه ببین. جملههایی که به نظرت سؤال یا تفکری در آن هست یادداشت کن و بعد درموردشان بنویس. توصیههایی هر روز برای خودت بنویس و هر لحظهای که میتوانی به آنها اضافه کن.
وقتی سرت را تخلیه میکنی، مثل این است که در یک حراج ذهنی میخواهی همه چیز را به فروش برسانی.
