ما در عصر تکنولوژی زندگی می کنیم. که البته معایب و مزایایی دارد. در عصری که بیشتر کسب و کارها با اینترنت و فضای مجازی گره خورده. در فضای مجازی کسب و کارها بهتر دیده میشود.

در دوران گذشته, دیده شدن توسط عموم  توسط فضای وب به این صورت مقدور نبوده . ولی اکنون در این فضا بیشتر با افراد مختلف و انواع کسب و کارها آشنا میشویم و این فضای مجازی بر کسب و کارهای اینترنتی رونق بخشیده است.

ما روزانه از زمانی که چشم مان را باز میکنیم تا زمانی که به عالم خواب میرویم با این دنیای مجازی سر و کار داریم و درگیر این فضا هستیم و بیشتر زمان مان را در این فضا به هدر میدهیم.

من چند روزیست که سعی میکنم زمان کمتری را در این فضا بگذرانم.

ما , ذهن مان را با انواع اطلاعات غیر مفید و بی اساس , اشغال می کنیم و به قول استاد کلانتری خیلی از ماها انواع آشغال را وارد ذهن مان میکنیم. ما زمانی که در فضای مجازی بی هدف پرسه میزنیم. زمانی که فیلمی که هیچ پیام مفیدی وارد ذهن مان نمی شود. زمانی که آهنگی گوش میدهیم که غم نصیب مان میکند و کلی مسائل دیگر که حواسمان را پرت میکند و مشتی اطلاعات گه آرامش را از ذهن مان میگیرد و ذهن مان را خسته میکند, درگیر هستیم.گرچه در عصر تکنولوزی زندگی میکنیم و نسبت به گذشته زندگی به سهولت میگذرد . اما یک اشکال عمده داریم و آن هم ذهن آشفته است.

باید لحظاتی را به ذهن مان استراحت دهیم . تلویزیون را خاموش کنیم . از فضای مجازی دوری کنیم. گوشی را خاموش و یا آفلاین باشیم و به ذهن مان بیاندیشیم . گوشه ای بنشینیم.لحظه ای چشمانمان را ببندیم و به ذهن مان فکر کنیم. به هیچ چیز دیگری نیاندیشیم. سعی کنیم به ذهن مان استراحت دهیم.

باید مواظب باشیم که هرچیزی را وارد ذهن مان نکنیم . باید سعی کنیم به آهنگ هایی گوش بسپاریم که آرامش نصیب مان کند. فیلم های بی سروته و موضوعات تکراری ماهواره ای را نبینیم. از دیدن اینگونه فیلمها برحذر باشیم و از همه خمهم تر سعی کنیم در این عصر سراسر حواس پرتی به کتاب ها روی آوریم . گرچه اوائل برای کسی که به تماشای فیلمهای بی سروته ماهوار های اعتیاد ادر, سخت باشد . اما باید سعی خود را کند و به خود سختی بدهد . گرچه ترجیح میدهد زمانش را به دیدن اینگونه فیلمها بگذراند .

اما هر اقدامی قدم اولش اهمیت دارد. وقتی که قدم اول را برداشتی و کتاب را در دستت گرفتی و زمانت را با مطالعه ی کتاب گذراندی. به تدریج قدم های بعدی نیز برداشته خواهد شد و قدمی به سوی رشد خواهی برداشت.

گرچه قدم اول سخت است . اما باید حتماً تمام سعی مان را کنیم.

غرق در فضای مجازی بودن, خلاقیت را از ما سلب کرده و ذهن مان را خسته میکند و قدرت اندیشیدن را از ما میگیرد و سعی میکند ما را باه کارهایی که به سهولت انجام میشود, سوق دهد.

زمانی که مینویسم یا چیزی تایپ میکنم . یک چیزی در وجودم یا ذهنم سعی میکند مرا از نوشتن بازدارد. مثلا رد همان لحظه یادم میافتد که به دوستم , خواهرم یا والدینم تماس بگیرم . یا مثلاً گوشی ام را چک کنم. یا پست ها یا استوری ها را تماشا کنم. زمانی که گوشی را در دستم میگیرم و وارد فضای مجازی میشوم . زمان بسیار زیادی را از دست میدهم . که پس از آن احساس سرخوردگی میکنم که چرا زمانم را از دست دادم.

اما زمان از دست رفته باز نمیگردد. زمان مثل طلاست. نباید آن را هدر داد . باید با افکاری که به ذهنم یورش می آورند تا مرا به سوی فضای مجازی بکشانند و از فضای نوشتن و کتاب ها دورم کنند ,مقابله کنم . باید وابستگی ام را از فضای مجازی از بین ببرم.باید تا میتوانم اطلاعات به دست آورم و تا میتوانم ذهنم را با اطلاعات مفید پر کنم.

حالا وقتش است که یک فنجان چای برای خود بریزم و کمی استراحت کنم و دوباره شروع کنم به خواندن,نوشتن و تایپ گردم. اگر قصد دارم نویسنده ی موفقی شوم. نباید این سه مقوله را از خود دور کنم. پس تا میتوانم باید بخوانم و بنویسم و ذهنم را با اطلاعات مفید پر کنم و زمان های مفیدی را سپری کنم.