شعر :انحنای بودنت

سه نقطه میگذارم

در میان انحنای دوست داشتن هایم

چشمان مرواریدی ات, و عطش دوست داشتنت

را در ذهنم زیر و رو میکنم

واژه ها در آغوش یکدیگر, میدرخشند

مرا گریزی نیست.

آخرین دیداری را  به یاد می آورم

که تو مرا به حال خود واداشتی

و من در عطش بودنت در خود سوختم.

اما حال

اینجا

همینجا

درپیراهن حریر با گلهای معطر یاس در چشمانت غرق میشوم.

به اشتراک بگذارید
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در linkedin
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *