دوست دارم…

نگاهِ آغوش وارِ خود

دوست دارم لحظاتی برای خود باشم .

دوست دارم لحظاتی در خود فرو روم، امّا نه آن فرو رفتنی که با چنگ زدن با رنج باشد .

دوست دارم در سکوتِ جنگلی محو شوم .

بر رویِ تخته سنگی سبزشده، بنشینم، به سکوتِ جنگل و صدایِ پرندگان، غوکان و صدایِ آهنگین شُرشُرِ رودی گوش دهم .

چشمانم را ببندم و زیباییِ جنگل را در نگاهِ مغزم، عکسبرداری کنم .

دوست دارم بر رویِ چمنزار دراز بکشم و قاصدکی را در دستانم بگیرم،

آن را جلویِ چشمان بچرخانم و به سایه‌ی سبز شده‌ی درختان،نظر تنگ کنم و سایه‌ی سپیدِ خورشیدِ زرین را در پسِ عبورِ آغوشِ نسیم وارِ بادی در دستانم بگیرم .

دوست دارم از هیاهو و دورنگیِ عقربه‎های ساعت، تبسم گون فرار کنم و لحظاتی روحِ فراموش شده‌ام را در آغوشم، گرم بفشارم .

دوست دارم، برای چند ثانیه هم که شده، زمان بایستد . از این همه دویدن  به تنگ آمده‌ام .

گاهی اوقات باید ایستاد در طولِ یک جاده.

یک جاده‌ی بی‌نام و نشان که نه تو او را بشناسی و نه او، تو را .

جاده‌ی بی نام و نشان

باید ایستاد و در پس عقبِ راهی که عبور کردی، نگاهی بیاندازی .

شاید این راهت سنگلاخی و شاید سرشار از  گل‌های رنگینی باشد که رنگین کمانی در پسِ لبخندِ خورشیدی آغوش شده در دستانِ سپیدِ ابری پنهان شده باشد .

شاید ابری در آسمان نباشد و یا ستاره‌ای .

شاید هم ابرهای آبی و سپید در کنار هم آغوش شده باشند و با نگاهِ مهتابیِ ماه در هم آمیخته باشند .

شاید در راهت پُر از خار باشد و صخره .

شاید مسیرت هموار باشد و چمن گون .

شاید در آسمانِ مسیرت دنیایی طوفانی ست، شاید هم آسمانت آرام و بی‌صدا، در آرامش فرو رفته است .

شاید سنگ ریزه‌ها بر تو نیش زنند، شاید سنگریزه‌ها در نگاهِ پاهایت پودر شوند .

شاید همهمه‌ی فریادی از دوردست بر گوشت، آزار می‌دهد، شاید از دوردست، صدایِ قهقهه‌هایی مُدام دلنواز می‌شود .

امّا پس از گذر از تفکّرِ راهی که گذر کردی و می‌گذری،

پس از لحظه‌ای نگاهِ شُکوه وار و شِکوه وار باید راهِ پیشِ رویت را استوارانه بپیمایی،

گرچه از آن راهی که در پیش داری، هیچ نگاهی در ذهنت روشن نیست، اما باید لبخندگون و امیدوارانه، گامهایی استوار بر زمینی هموار و ناهموار برداری تا طلوع را در دستانِ سپیدت بگیری .

به اشتراک بگذارید
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در linkedin
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *